گرسنه ، از طرف ديگر ، گوناگون است ! منافقان در هر زمانى راه‌هايى دارند كه وضع و صفات آن زمان براى آنها آماده ساخته و در آن سير مىكنند . و شايد مشخص‌ترين اين راه‌ها ، در تاريخ گذشته - دور و نزديك - همان است كه از تفسير و تأويل مسائل دينى به‌دست آورده‌اند و در اين موضوع ، اهل نفاق و سودپرستان ، در يونان و روم ، در بودائيت و يهوديت ، در مسيحيت و اسلام ، يكسان و برابرند ! ولى نزديك‌ترين اين راه‌ها ، براى بهره‌بردارى منافقان آن است كه آنها ادعا مىكنند : پيامبرانشان به زهد و بىرغبتى در دنيا و سختگيرى در معيشت و تحمل فقر و تنگدستى و دورى از هرگونه سركشى ، دعوت كرده‌اند . آنها اين را ادعا مىكنند و توده‌ها را بر آن مىخوانند ، تا گنج‌ها و ثروت‌هاى زمين انباشته شود و آنها را از مردم دور كنند و خود با آسودگى كامل از آن بهره‌مند شوند ! در برابر اين ادعا و اين دعوت و راهنمايى ! ، بايد حقيقت را آن‌طور كه هست توضيح دهيم تا مقدمه‌اى براى درك كامل اصولى گردد كه علىبن ابيطالب سياست و قانون حكومت خود را بر آن استوار ساخته است . * * * درست است كه بودا ، آزادىبخش بزرگ زندگى ، مردى قانع و زاهد بود و براى خود آسايش و راحتى نمىخواست و به نعمتى روى نمىكرد و به ساده‌ترين بهره از خوراك و پوشاك و آشاميدنى و وسائل ديگر زندگى ، اكتفا مىكرد ! درست است كه كنفوسيوس ، حكيم و پيامبر ! چينى ، براى شخص